خادم محیط زیست

شاه عباس صفوی نذر کرده بود که پیاده به زیارت امام رضا (ع) برود او از قصبه ی عبدالعظیم پیاده راه مشهد را پیش گرفت، در آن زمان تعداد آبادی ها در راه تهران به مشهد بیش از امروز بود به طوری که شاه عباس می توانست در فواصل کوتاه به آبادی ها برسد و استراحت نماید، او به هر محلی که می رسید و آنجا را برای ساختن کاروانسرا مناسب می دید دستور می داد در آن محل کاروانسرایی احداث شود و برای ساخت آن مدت تعیین می کرد شاه عباس در این مسیر وارد قصبه ای به نام (ایوانکی) که اکنون در راه تهران به مشهد برای خود شهری شده است وارد گردید، یک نفر از اهالی که شکارچی بود ماده آهویی به شاه عباس هدیه داد شاه عباس از او پرسید این ماده آهو را چگونه گرفتار کردی؟
شکارچی گفت این آهو با بره خود می رفت و من بره او را با تیر زدم و افتاد و چون این ماده آهو از لاشه ی بره خود جدا نمی شد آن را زنده گرفتم، شاه عباس خیلی متاثر شد و دستور داد در دشتهای فی ما بین تهران و مشهد هیچ کس حق  شکار و صید آهو را ندارد و آن را قدغن اعلام کرد. بر اثر این ممنوعیت شاه عباس، آهو در دشتهای بین تهران تا مشهد آنقدر فراوان شد که در پایان سلطنت شاه عباس حیوان مزبور که وحشی است به تقریب، اهلی گردید و از دشتها وارد آبادی ها می شد و به مسافران نزدیک می گردید. البته تا سال های پس از انقلاب اسلامی نیز این دشتها مملو از آهو بود و شاید بتوان گفت اولین منطقه قرق یا حفاظت شده در جهان این منطقه و با فرمان شاه عباس صفوی بوده است .  
"بر گرفته از کتاب ملاصدرا نوشته ی هانری کوربن، ترجمه ی ذبیح الله منصوری "